vrijdag 13 oktober 2017

Vijfentwintig stripbesprekingen 2017 (476 tot en met 500)

Je leest een Leo en toch is het geen Leo. Zo veel dynamischer getekend en ook beweeglijker van pagina-indeling. Bovendien hebben de personages meer volume en zijn ze minder tweedimensionaal. Waar Rodolphe en Leo je ook mee naartoe voeren, Kenya, Namibia of Amazonia, ze met plezier volgen doe je toch. Is the truth out there? Amazoniamusant.
- Agent 327 2 HC
- Agent 327 2 SC
- Amazonia 2
- Atalante De Legende 8
Eindelijk iets van Alex Maleev vertaald. Het is dan misschien niet zijn beste (lees mooiste) werk, de tekeningen zijn iets afgezwakt, gemakzuchtiger, toch stijgt zijn bijdrage boven de middenmoot uit. Krikt hij Gregg Hurwitz' scenario extra de hoogte in? Feit is dat de invulling van Clayface de man op de kaart zet, een gek met een grondige reden, de uitgestotene die gezien wil worden. Batman bekampt niet alleen zijn tegenstanders, hij ontleedt ze bovendien ook. Dankzij een grondige analyse de psyche en de ziel doorgronden, alleen zo kan je hen verstaan annex verslaan. De wisselwerking met commissaris Gordon is top (een **** waard). Daarna volgt het tweeluik Sprakeloos en Duistere engel, het eerste deel behorend tot de originele uitdaging binnen de uitgeverij om binnen elke stripreeks van hun fonds een woordloze episode op te voeren. Zonder tekst weet Hurwitz toch klaar en duidelijk zijn vluchteling/inwijkeling-verhaal te vertellen. Hoe illegalen uitgebuit worden. Gelukkig komt Bats tussenbeide. De grafiek is helaas niet groots, wel efficiënt en daardoor niet storend (***½). Bombastischer en strak in het pak is Ethan Van Sciver, afgelikt het mindere buitenbeentje. Het is wederom de scenarist die evenwicht brengt en aldus heeft de Manbat-vete toch iets verrassends te bieden (***). Interessante verwijzingen in deeltje 24: Munch (plaat 16) en The Killing (17, kader 2).
- Batman 5 The Dark Knight 4 Klei
Djief pikt er niet de makkelijkste materie uit om aan het papier toe te vertrouwen. Theater, vaudeville, cabaret, dat beweegt, dat danst én dat zingt. Hoe breng je zoiets over? De artiest probeert hardnekkig, hij slaagt er niet in. Treft hem schuld? Schuld is hier niet het juiste woord gezien de levensverwachtingen en de negatieve spiraal waarin Chapman's Paradise zich bevindt, lijkt het net doelbewust dat de auteur kiest om die magie niet over te brengen. En toch is Broadway wonderlijk mooi. De dames zijn zo sierlijk elegant, de glitter en glamour stralen van het papier, de droefenis zet steeds een domper op de voorziene euforie. Dus wacht je op de wederopstanding wanneer het spektakel in het vervolg hopelijk openbarst. Zelfs al heb je nu nog niet de grootse show, glamoureus is Broadway op zijn minst. Zo elegant.
- Broadway - Een straat in Amerika 1
Een echte steampunk-actiethriller opgesplitst in twee delen, al laten de auteurs duidelijk het deurtje open om te kunnen vervolgen. Het eerste deel leest rommelig en vergt toch enige concentratie om de draad niet te verliezen. Door het volgen van verschillende protagonisten op even verschillende locaties blijft het aftasten wie qan welke zijde staat. Jean-Baptiste Hostache weet van wanten en pakt vooral uit met getemperde en zeer sfeervolle kleuren. Het werk aan de kade (pagina's 20-21) met de kist in de lucht hangend, de nachtelijke scènes of de storm op zee, het maskeert zijn iets beperktere kunnen om mensen menselijk weer te geven. De imposante pre-Transformers-verschijning is des te imposanter. Het open einde nodigt meteen uit. Spannend.
- Clockworx 1
- Clockworx 2
De geest van Tolkien waart rond in dit grootse epos. Qua grandeur kan er weinig tegen op. Het verschrikkelijke leger, de koelbloedige vijand, de meest onverschrokken strijder, de ongenaakbare moed, de onovertroffen vriendschap, het misselijkmakende verraad. Bezwerend vol clichés en toch verrassend. Neen, de strijd is nog niet ten einde. Kastennroc komt traag op gang en eindigt in een explosie van geweld. Pathos op zijn best.
- Elfen 11 HC
- Elfen 11 SC
Bravo Morvan, je blijft bevestigen. Bravo Buchet, je uitzonderlijk talent verzekert ee, originele invulling. Dit is tenminste schience fiction van de éénentwintigste eeuw. Ook al ben je wel even de kluts kwijt, want hoe verging het Nävis in de vorige aflevering ook alweer? Geen nood, zonder of met, je blijft onwetend, net omdat Morvan blijft opbouwen. Tegenstanders worden medestanders, medestanders blijken ineens terug vijanden te zijn! Buchet en Morvan razen toepasselijk door de race en ontsluiten stelselmatig enkele geheimen. Helaas is het wederom wachten op de finale ontknoping in deel 14 van deze illegale wedstrijd. Brood en spelen voor het gepeupel ten koste van de moderne gladiatoren.
- Konvooi 13
- Lance Crow Dog Integraal
- Moebius De ogen van de kat
- Moebius De ogen van de kat LX
- Ravian Integraal 3
Wanneer de teksten en dialogen zo vlot, ritmisch of zelfs lyrisch geschreven zijn (ook in vertaling) dan vormen de lange of wollige passages geen struikelblok. Ayroles schrijft natuurlijk en laat de theatraliteit zijn gang gaan. Dat wat betreft de literaire capaciteiten, want Sabels en Galjoenen heeft nog een andere extra troef: die fantastische fantasie van de auteur, even fenomenaal gevisualiseerd door Masbou. Zelfs al is het na een verschijningshiaat (hoe lang geleden verscheen het vorige deel niet?), het plezier en de schoonheid waarmee de auteurs jou prikkelen zijn antipretbedervers. Tegenslagen horen hier niet thuis. Leve de euforie! Leve het schouwtoneel.
- Sabels en Galjoenen 9
- Smikkelen & smullen 1
Carlos Puerta speelt met vuur. Wie herken je nadrukkelijk als zogezegd kameraad Friedrich maar eerder de opponent van Manfred von Richthofen? Benedict Cumberbatch heeft nu ook zijn striprol te pakken. Die expressieve kop is er één uit de duizend. Hoe zit dat nu met het portretrecht? Desalniettemin toch petje af voor het fotorealistisch werk, al die retouches en photoshopgepruts vergt eveneens monnikenwerk. De Rode Baron die zich door het wegblijven van zijn speciale krachten menselijker voelt, dan pas merk je dat die telekinetische hocus pocus nooit nodig was. Donjons en draken, gelukkig geen draak van een strip, wel fascinerend. Een mooi beeld wanneer er over het stadhuis van Cambrai gevlogen wordt (pagina 28).
- Rode Baron, De 3 HC
- Rode Baron, De 3 SC
- Tessa Intergalactische Agente 7
De prijs van een album (7.95 euro) maal drie, dus de integrale uitgave komt op hetzelfde neer. Helaas doet Dargaud geen extra moeite om de bundel op te smukken met een deftig dossier. Een introbrief van Rodolphe en drie pagina's schetsvarianten van de covers? Povertjes. Over De vallei van de angst: geen geluk voor eenzaat Trent. Alsof het geleden leed niet voldoende is, 'mag' hij nu ook de held gaan spelen voor de vrouw waar hij een oogje op had. Hoe wreed is het lot. De strip is het mooist wanneer de knalrode mountie door het witte sneeuwlandschap zwerft. Prachtig hoe de kleuren van Alluard afsteken. Rodolphe en Leo trachten te variëren, ze komen vast te zitten in het melige. Een strip met een enorme emotionele en psychologische geladenheid. Over Wild Bill: niet Wild Bill Hickok, wel de gelijkaardig uitziende Wild Bill Turkey speelt als een kalkoen in dit vijfde deel. Het is het verhaal zoals je het kent uit My name is nobody, de oude revolverheld die vreest dan zijn nefast eindigende nachtmerrie bewaarheid zal worden: het laatste duel waarin je het onderspit moet delven. Voorspelbaar en toch verrassend. Leo's stijl leent zich moeilijk voor emoties. En over Land zonder zon: desolaatheid troef met Trent die vecht tegen zijn demonen, de eenzaamheid voorop. Nochtans heeft hij er als vluchtweg zelf voor gekozen. Ondanks de winterse kou straalt Trent als een warme glinsterende ster in dit Land zonder zon. Leo en baby's annex kinderen, het is een combinatie die niet helemaal geslaagd is.
- Trent Integraal 2
- Urbanus Speciaal 15
- Vikings 1
- Warcraft Broederschap van drie
- Wielergek! 12

De geschiedenis van Het B-Gevaar (11): augustus 1995 - Marc Bruyninx

In maart 1993 opende Het B-Gevaar in de Greepstraat 15 te Brussel de deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag in de iconische Beenhouwersstraat op het nummer 59! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 dan organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in de Belgische hoofdstad in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
In augustus 1995 kwam Marc Bruyninx langs om zijn albums van Max te promoten.

De geschiedenis van Het B-Gevaar (10): 1 september 1995 - Curd Ridel

In maart 1993 opende Het B-Gevaar in de Greepstraat 15 te Brussel de deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag in de iconische Beenhouwersstraat op het nummer 59! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 dan organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in de Belgische hoofdstad in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
Op 1 september 1995 kwam Curd Ridel langs om zijn albums van Angela en René, De Gowap en Tandoori te promoten. Wie herinnert zich nog het avondje op restaurant met toepasselijk op het menu: Chicken Tandoori!

De geschiedenis van Het B-Gevaar (9): september 1994 - René Hausman

In maart 1993 opende Het B-Gevaar in de Greepstraat 15 te Brussel de deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag in de iconische Beenhouwersstraat op het nummer 59! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 dan organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in de Belgische hoofdstad in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
In september 1994 kwam de aimabele René Hausman langs om zijn albums uit de collectie Vrije Vlucht te promoten. Een hartelijk mens!

De geschiedenis van Het B-Gevaar (8): 26 april 1996 - Annie Goetzinger

In maart 1993 opende Het B-Gevaar in de Greepstraat 15 te Brussel de deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag in de iconische Beenhouwersstraat op het nummer 59! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 dan organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in de Belgische hoofdstad in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
Op 26 april 1996 kwam Annie Goetzinger langs om haar album De Blanke Sultane in de collectie Beeldroman te promoten. Een klassedame.

De geschiedenis van Het B-Gevaar (7): mei 1996 - Philippe Foerster

In maart 1993 opende Het B-Gevaar in de Greepstraat 15 te Brussel de deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag in de iconische Beenhouwersstraat op het nummer 59! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 dan organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in de Belgische hoofdstad in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
In mei 1996 kwam Philippe Foerster langs om zijn album Styx op scenario van Andreas te promoten. Zelf waren we al fan van zijn Starbuck.

vrijdag 6 oktober 2017

Vijfentwintig stripbesprekingen 2017 (451 tot en met 475)

Zen met een korrel zout: kom tot rust met de nodige meditatie. Wat als de meester zelf zich zo opwindt? Hoe moet deze zich dan kalmeren! Het notitieboek geeft de auteurs de mogelijkheid verschillende genres te beoefenen: SF, film noir, superhelden, high school romantiek, oertijd. Kortom de inspirerende rol van literatuur met een zeer mooie ontknoping. Kort geding: gerechtelijke dwalingen best juridisch inkorten. Soms iets snel afhandelen levert niet het gewenste resultaat op. En Een eivol eiland toont dat de Angry Birds net als de mens toch een soort van kuddegeest kennen. Angry Birds Movie Comicsstijgt ver boven de eerste reeks uit. Leesbaarder, inhoudelijk sterk, mooi getekend en intelligent.
- 24 uren van Le Mans 1 HC
- 24 uren van Le Mans 1 SC
- Agent 327 5 HC
- Agent 327 5 SC
- Angry Birds Movie comics 3
Waar haalt Gomez het geduld en de precisie vandaan om zo accuraat, levendig, karaktervol en realistisch te tekenen? Niet enkel de verbeten en expressieve gelaatsuitdrukkingen imponeren, in de decors is hij even gedetailleerd met imposante kerkportalen en verfijnd geringde maliënkolders. En om die grandeur extra glans te geven beweegt hij voortdurend met de camera en wisselt voortdurend naar ongewone perspectieven zonder dat het artificieel lijkt. Visueel zit het meer dan snor. Delalande en Mogavino blijven babbelziek en verplichten Gomez rekening te houden met tonnen tekst. Incorporeren doet hij op zo'n vanzelfsprekende manier dat je het lief en leed van de getormenteerde Eleonora voor waar aanneemt. Begripvol weet je dat het een verstandige keuze was om het verhaal niet in drie delen te prangen. Zij verlevendigen de middeleeuwse perikelen van de Aquitaanse hertogin. Een bonuspunt voor inkleurder José Luis Rio.
- Bloedkoninginnen Eleonora De zwarte legende 4
- Doomsday 3
- F.C. de Kampioenen 95
Wow. Ineens al een hele stap vooruit. De spraak van de holbewoners is immers vrij snel verder ontwikkeld. Jammer, Bocquet laat daar een (educatieve) uitdaging bij de jonge lezers liggen. Gelukkig verliest de strip niets van haar pluimen. De vuurdoop blijft even leuk, soms zelfs hilarisch met een jongen die ineens veel sneller volwassen wordt dan gepland. Brice Cossu tekent naar beste kunnen: functioneel sterk. Twee delen gelijktijdig verschenen, je kan nu al niet wachten op het vervolg.
- FRNK 2
- Garfield Pocket (kleur) 100
- grote zeeslagen, De 2 Trafalgar
Beschuldig Roelof Wijtsma van grafisch minimalisme, diens tekeningen zijn rudimentair, alsof ze zonder schets aan het papier worden toevertrouwd. Net iets meer uitgewerkt dan een filmisch storyboard. Maar die aanpak zorgt er wel voor dat je meer dan anderhalf album krijgt voor de prijs van ééntje. Wijtsma kiest voor dynamiek en visuele vertelling zonder er al te veel woorden aan vuil te maken. Tijd dus om dit talent te ontdekken. Complexloos avontuur in deze menslievende context (gemaakt in opdracht van Christelijke Tijdschriften NV) dat effectief humane waarden promoot zonder het uit te braken. Koop daarom deze Thorgal op jongerenmaat (trouwens zonder de interstellaire poeha) zodat Wijtsma al meteen aan het volgende verhaal kan beginnen. Als de wereld gered wordt, komt dat door de idealistische jongeren!
- Ivo en de Vikingszoon 3
In het spoor van De oorlog van de Lulu's verplaatsen Dugomier en Ers zich in de geestestoestand van jongeren tijdens de oorlog. Hoe ervaren zij deze onaangenaam opgedrongen situatie, minder naïef dan je zou denken. Kan het dat hun bevattingsvermogen reeds zo ontwikkeld is (weg met de kinderlijke onschuld) dat ze op termijn het eigenzinnige initiatief nemen om zich tegen de bezetters te verzetten. Idealistisch en misschien nogal overdreven overmoedig, toch sympathiseer je met deze twee jongens en het meisje. Knap ook dat aandacht wordt besteed aan de gevolgen van hun acties, iets waar je (of ze) in eerste instantie niet aan denkt. Een goed begin.
- Kinderen in het verzet 1
- laatste grens, De 4
Bouzard mag in de voetsporen treden van Matthieu Bonhomme door zelf een eigenzinnige invulling van Lucky Luke te geven. Na Bonhommes glansprestatie is het welhaast onmogelijk om eenzelfde respect af te dwingen. Met De moordenaar van Lucky Luke leverde deze laatste zo'n hoog niveau af (zowel inhoudelijk als artistiek) dat je van goede huize moet zijn om dat enigszins te benaderen, laat staan evenaren. En aangezien Bouzard tot de Franse non-school behoort, het hanteren van een losse, simplistische, nihilistische stijl (Blutch, Trondheim en zelfs een vleugje Cromheecke) klasseer je jezelf in een totaal ander segment. Je beseft meteen een andere, minder My name is nobody-achtig geladen sfeer op het stripbord te krijgen. Nochtans met goede, originele ideeën (het verhaspelen van de clichés) blijft het boek fris. De verbroken relatie tussen zonderling Luke en zijn apathische paard voorop. Helaas is er die stijlkundige discrepantie die zorgt voor een gebrek aan waardering (waarom het grote plaatje op pagina 34?). Jolly Jumper antwoordt niet meer, zet even de visuele schroom opzij en geniet van het psychologische spel van het getormenteerde paard.
- Lucky Luke door Bouzard Jolly Jump
- Oorlog der werelden, de 1
- Oorlog der werelden, de 2
- Piet Pienter en Bert Bibber - 't Mannekesblad 27
Willem Ritstier en Roelof Wijtsma zorgen er inderdaad voor dat Roel Dijkstra's thuiskomst hartelijk en herklenbaar is. Met een familiaal gevoel schrijft Ritstier een bescheiden thriller die geloofwaardig kan zijn. Het niet betrekken van de politie zie je door de vingers, voor de rest is alles levensecht. Dat wordt vooral bewerkstelligd door het schitterende tekenwerk van Roelof Wijtsma. Karaktervol, uitdagend (niet traditioneel met brave camerastandpunten) en actievol. Noodzakelijk stelt hij een papieren voetbalmatch levensecht voor. Met Thuisfront scoren Ritstier en Wijtsma.
- Roel Dijkstra 1 HC
- Roel Dijkstra 1 SC
- Rooie Oortjes 48
- Steven Sterk Integraal 2
Uitgever Hum is iets te overmoedig door meteen na de release van Jordi Bernets Tex Willer een andere uit te brengen. De krachtdadige versie van Bernet valt niet te evenaren. Nochtans is Massimo Rotundo eveneens een klassebak. Zijn inkting is veel beheerster, eleganter, minder ruw. Iets te clean voor de donkere scènes, maar wel extra passend bij Miss Hood. De inkt vloeit rijkelijk, net als het bloed. Schrijver Pasquale Ruju is het type van de rauwe cowboystrip. Tex Willer grijpt hierin veel sneller naar de wapens, is geen doetje en laat recht waar nodig meteen geschieden. Tweehonderdzesentwintig clichépagina's, maar dan wel van de vermakelijke soort!
- Tew Willer Classics 8
Een leuke detective, Sherlock Holmes waardig. Hoe zullen Djian en Legrand Holmes bij elk nieuw avontuur op de achtergrond plaatsen, een bijfiguur die uiteindelijk toch nog spiritueel een hoofdrol speelt, merk de ontwikkeling op het einde van dit deel op. Politiek geweven met spionage, liefde en vriendschap gekoppeld aan verraad en haat. Djian en Legrand staan stevig in de schoenen en meten zich met Conan Doyle. Tekenaar Etien weet uitmuntend sfeer weer te geven, mede dankzij de passende kleuren (het nachtelijk blauw vanaf pagina 46). De groezelige decors maken het 19de eeuwse Londen echt. Alleen jammer dat hij voor de personages een eentonige lijn gebruikt en amper de inkt laat vloeien. Gelukkig voor het verhaal geen pretbederver.
- vier van Baker Street, De 2 SC
- vier van Baker Street, De 2 HC

De geschiedenis van Het B-Gevaar (6): 24 april 1995 - Olivier Grenson

In maart 1993 opende Het B-Gevaar zijn deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in Brussel in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
Op 24 april 1995 kwam Olivier Grenson langs om zijn boeken van Carland Cross te promoten. Grenson zou daarna nog bekender worden met Niklos Koda en de tweeluiken gerealiseerd respectievelijk voor de collecties Vrije Vlucht en Getekend.

De geschiedenis van Het B-Gevaar (5): 18 maart 1996 - Ken Broeders

In maart 1993 opende Het B-Gevaar zijn deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in Brussel in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
Op 18 maart 1996 kwam Ken Broeders langs om zijn boeken van Tyndall te promoten. Over Cyrano:
Wat heb ik genoten
van de exploten
van Cyrano de Bergerac
en diens literaire aanpak
om Roxane te betoveren
en haar uiteindelijk te veroveren
baanbrekend
getekend
door Vlaming Ken Broeders
met diens variabele verfpoeders
kleurrijk in beeld gebracht
brengt hij onder de aandacht
dat wie eindeloos bemint
alle obstakels overwint
dat humor en plezier
het hart zet op een kier
voor vurige passie
als ware afrodisie
lees dit, ja zelfs met maten
want mocht succes niet baten
zou dit kunnen uitschijnen
als zijnde parels voor de zwijnen!

De geschiedenis van Het B-Gevaar (4): 2000 - Johan de Moor

In maart 1993 opende Het B-Gevaar zijn deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in Brussel in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
In 2000 kwam Johan de Moor nog een keer langs om zijn boeken Kobe de Koe te promoten. Over Een streek onder water: Staat wel aangegeven als nummer drie van de reeks, maar oorspronkelijk was dit het eerste deel dat in het Nederlands van Kobe de Koe werd uitgegeven. Voor wie van taal en literaire aspiraties houdt, is dit toch wel een absolute must. Aan de basis ligt Johan Anthierens, vertaler van dienst. Vertaler dekt echter de lading niet. Anthierens is transcriptor, verrijkend spelen met woorden, alliteraties ("had Bill, een boef van een big"), assonanties, rijmelarij en andere kleurrijke vervolledigingen. Een koeienvel (de oorspronkelijke titel Peaux de vache) wordt toepasselijker omgezet tot Een streek onder water, na lezing begrijp je de dubbelzinnigheid hiervan. En ondanks alle aandacht die de verbloemde taal zich toeëigent, vult deze ongemerkt de beelden en het verhaal aan. Ze maakt het geheel alleen maar grotesker, theatraler en gearticuleerder. Want welk effect zou het verhaal hebben gehad, moest de gladde jongen in het eerste deel niet vereenzelvigd worden met reclameman Noël Slangen? Wrang en vrij, deze afspiegeling van de mensenwereld in dierenhuiden (toch Peau de vache) slaat meermaals raak! Met Mobutu voorop.

De geschiedenis van Het B-Gevaar (3): 26 april 1996 - Pierre Bailly

In maart 1993 opende Het B-Gevaar zijn deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in Brussel in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
Op 26 april 1996 kwam Pierre Bailly langs om zijn boek Het seizoen van de palingen te promoten. Over De lokroep van de palingen: het kan inderdaad geen kwaad als je de achtergrondgeschiedenis uit Het seizoen van de palingen aan dit boekje koppelt. Dan weet je wie Louis is, ken je ze zijn achtergrond en begrijp je beter zijn terughoudendheid en verwondering, zijn beperkter taalgebruik. Louis is immers een simpele van geest. Dat surplus van de voorkenis is gelukkig niet strikt noodzakelijk om de ontdekking te vatten, want De lokroep van de palingen doet letterlijk de deur open van een nieuwe ruimte die je voorheen nog niet ontdekt had, of waar je al lang niet meer geweest bent en merkt dat er uitdagende klanken je als sirenes betoveren met hun melodieuze zinnen en alinea's: de boeken die in een gesloten omgeving je geest wereldlijk verruimen. Hoe eenvoudig de gebeurtenis die Lapière vertelt ook is, als literatuurliefhebber begrijp je de schoonheid ervan. Omdat het een vertaling is uit het Frans werd voor deze editie geopteerd om Nederlandstalige referenties logischerwijze te verwerken. Het maakt er een heerlijke zoektocht van om al die flarden tekst te herkennen: Multatuli's Max Havelaar, Hugo Claus' Het jaar van de kreeft, Elsschots Kaas, Paul van Ostaijen, Van de Vos Reynaert, Guido Gezelle, Louis Couperus en tal van anderen, zelfs citerend uit Nausicaä, V for Vendetta en zelfs Leonard Cohens The guest! Bovendien wordt deze novelle uitstekend ondersteund door de groezelige penseelstreken van Pierre Bailly. De grimmigheid verandert van vorm en wordt lichter, emotioneler tot alles spelenderwijs openbarst. Dat vertaalt zich ook in de typografie. Bailly letterde zelf de vertaling en bracht extra variatie in het visuele (met hier en daar een spellingsfoutje!). Voor al wie van boeken houdt: De lokroep van de palingen. Vluchtig, maar o zo mooi.

De geschiedenis van Het B-Gevaar (2): 18 maart 1996 - André Geerts

In maart 1993 opende Het B-Gevaar zijn deuren. In maart 2018 viert Het B-Gevaar zijn 25ste verjaardag! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in Brussel in die lijsterrijke periode zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
Op 18 maart 1996 kwam André Geerts langs om zijn boeken promoten. Somber bekeek hij de mens in Ondankbare Wereld, je zal hem vooral herinneren van het fantastische Jojo. Over het eerste deel, Even goeie vrienden: De eerste episodes zijn van mid jaren '80 en ondanks hun ouderdom nog steeds even actueel. Wonderlijk de wijze waarop André Geerts de naïeve wereld van kinderen portretteert én de mensen daarrond zeer waarheidsgetrouw weergeeft. Lieflijk, vertederend, charmant, emotioneel, grappig en o zo hartverscheurend. Herken je je niet in de belevenissen van deze jonge levensgenieter, dan wordt het hoogdringend tijd om je eraan te spiegelen. De levensvreugde (zelfs al hangt de bengel het ettertje uit) die André Geerts hiermee rondstrooit, is van een ongeëvenaard niveau. Vertroetel jezelf en kijk terug in het verleden. Zo mooi kan het leven zijn.

vrijdag 29 september 2017

Vijfendertig stripbesprekingen 2017 (416 tot en met 450)

Provocatieschrijver Zidrou snijdt elk mogelijk onderwerp aan om welke thematiek ook optimaal te exploiteren. Incest (Onafscheidelijk), probleemkinderen (Merci), psychische stoornis (Lydie), zwakbegaafd (Michel) en nu dus ook De adoptie waarbij het opnemen van een vreemd kind in een Westers gezin centraal staat. O, wat is het zo voorspelbaar, de oude man die gaandeweg toch smelt voor het o zo schattige Zuid-Amerikaanse meisje. De geleidelijke transformatie van de brompot die uiteindelijk de beschermheer wordt van dat iele, frêle meisje. Vertederend en heerlijk melig volgens het boekje van de geslaagde zaterdagavond-waterlandersfilm. Met als dit grote verschil: de perfectie die het haalt van de stroperigheid. En dat is niet alleen te danken aan Zidrous uitmuntende schrijfkwaliteiten (een verhaal met een staart), Arno Monins zachte tekeningen en de uitmuntend geregisseerde pagina-opbouw dragen mee doorheen deze verknochtingsreis. Hij is ook een van de weinige die een kind zoals het hoort weet weer te geven, Qinaya met dat grote hoofdje. Een bewuste keuze die Monins genialiteit illustreert. De cover, links het vreemde kind, klein in kikvorsperspectief kijkend op het uiterst groene grasveld (is zij de personificatie van de vrijheid, van de natuur?) tegenover de opa op de betonachtige plaveien, eerder westers verstedelijkt, neerbuigend, vertwijfeld vogelperspectief met daarachter de inkrimpende schaduw. Een staaltje illustratieve kunst. Het drama van een Adoptie in een notendop.
- Adoptie, De 1
- Arcadia Archief 41 Melisande 20
- Bff's 4
Dat zijn nog eens creatieve geesten, die Wilms en Raymakers. Het slakkenhuis gebruiken als helm. Een octopus als gazonsproeier. Een pladijs als frisbee. Een polsstok om op vogels te jagen. Ook giraffen hebben de elementaire beleefdheid om naar het toilet te gaan. Ook Wilms en Raymakers hebben hun variant op De zelfmoordkonijntjes. Baden met een nijlpaard, niet zo'n goed idee! Kan het nog erger voor een bijtende krokodil met een rechtopstaande stok in de muil? Toch wel! Veel zelfkastijding en pijnlijke verminkingen voeden het sadisme van de mens. Dierenvriend Boes komt vaak ongewild wreed uit de hoek (hoe skiën zonder sticks?). Klasse. Al blijkt de tweede helft van het boek nog bekoorlijker: kwijlen terwijl het koud is, niet zo'n al te goed idee. Een opgezet everzwijn, is die daar mee opgezet? Best geen haasje over spelen met een nijlpaard. Vissen zonder hengel? Het kan! Gebruik een vlieger. Hoe praktisch overleven? Boes toont het. Pinguïn, pas op voor de inktvis. Ook onder de schildpadden bestaan potloodventers. Dit deel heeft enkele supergrappige gags. Een aanrader.
- Boes Integraal 4 ****
- F.C. de Kampioenen presenteert Vertongen & C° 21
- Geronimo Stilton 13
- Herlock Sholmes Integraal 1
- Lady Spitfire 4 HC
- Lady Spitfire 4 SC
- Lanfeust Odyssey 8 HC
- Lanfeust Odyssey 8 SC
Iets te luxueus uitgegeven Dupuis-reeks, toch moet je Arcadia erkentelijk zijn om de magische draad terug op te pakken. Gilson is van de schrijversstoel verdwenen, Clarke klaart de klus op zijn eentje en brengt twee veranderingen aan. Het tovertoernooi leest als een echt verhaal vermomd achter een aaneenschakeling van gags. Los van elkaar en toch een geheel vormend. Bovendien steekt er iets anders in het leven van Melisande de kop op: de verliefdheid. Dit keer zelfs als een verplichting, wil Melisande immers, haar krachten verloren door de opkomende puberteit, terugwinnen. Wie nu denkt dat ze hiervoor haar maagdelijkheid moet opgeven, heeft het mis. Of moet je je fantasie op het einde toch de vrije loop laten? De cover ziet er wel extreem melodramatisch uit. Het tovertoernooi, een blij weerzien.
- Melisande 20
- Mooie Navels eerste pesterijen 1
- Nick Integraal
- Pokereiland 5 HC
- Pokereiland 5 SC
- Rani 6
Zo eenvoudig en efficiënt kan een ridderavonturenstrip zijn. Onderweg en op pad, altijd het ideale instrument om je protagonist(en) heel wat te laten beleven. Een reis van A naar B bevat zonder GPS heel wat onvoorziene hindernissen. Wanneer je dan ook nog eens belaagd wordt, is het zaak uit handen van de achtervolgers te blijven. Legendre schrijft zonder franjes en dat levert geslaagd amusement op. En ook Bono lijkt zich meer en meer in zijn rol te schikken in het soms woordloze lot. De heks en Merlijn, zo heb je ze graag.
- Rode Ridder 255
- Rode Ridder 255 LX
- schat van 't stad, De
- Snoesje, De nieuwe avonturen van 1
Terug in de tijd, heerlijk. Suske en Wiske lenen zich uitstekend om historische uitstapjes te maken, nu naar het Parijs uit het begin van de 20ste eeuw (1911). Kunstvervalsing, zelfs toen hadden ze er al mee te maken. En wie is de schuldige, de doorwinterde reekslezer heeft ongetwijfeld het juiste vermoeden. Grappige interventies, voornamelijk van losbol Lambik, fleuren het mysterieuze verhaal op. Kom je finaal de waarheid te weten omtrent Mona Lisa's dubbelzinnige lach? Van Gucht speelt ermee. Met een gastoptreden van Picasso, het modernisme doet zijn intrede. Vallen jou die realistische afbeeldingen op de cover ook op? Stekkebeen Morjaeu heeft een specifieke stijl, hij drukt zijn stempel op de grafiek. Vooral tijdens het lopen levert dat ongewild komische poses op. Het Monamysterie, goed.
- Suske en Wiske 341
- Suske en Wiske 341 LX (linnen rug)
- Suske en Wiske 341 LX (semileer)
De kroniek van een aangekondigde dood. "Classics, de avonturen van Suske en Wiske zoals Willy Vandersteen ze vandaag zou uitgeven." Neen, Vandersteen mag dan heel wat kunstgrepen hebben uitgehaald om de reeks te moderniseren, de vergane glorie op deze manier in ere herstellen, onmogelijk. Afstappen van het traditionele rood? Ongehoord. Dé kans om de classics chronologisch op de markt te brengen, kan je nu ook al vergeten. Het origineel in ere herstellen? Met de doorgevoerde aanpassingen ben je geen authentiek boek meer aan het lezen. Noem je collectie dan Suske en Wiske gemoderniseerd, maar NIET Classics. De meeste dromen zijn bedrog, maar deze realiteit is dan weer boerenbedrog. Prutswerk van marketingmensen die niet verder kijken dan hun neus lang is. Hoe lang gok jij dat deze reeks meegaat? Net als de opgestarte herdrukken van een paar jaar geleden met nieuwe covers van Luc Morjaeu. Echt lang duurde het niet. Erger nog, de reeks werd nooit finaal herdrukt en dus blijven er nog steeds hiaten in het fonds. Als je je eigen markt om zeep wil helpen, goed bezig. Obelix zou zeggen: "Rare jongens, die van de Standaard". Duitse muziek zal weldra weer galmen in de stripcatacomben wanneer de boeken geadapteerd worden door Ramsjstein! Gelukkig blijft de inhoud van het boek enigszins overeind
- Suske en Wiske Classics 1
- Suske en Wiske Classics 2
- Suske en Wiske Classics 3
- Suske en Wiske Classics 4
- Suske en Wiske Classics 7
- Suske en Wiske Classics 8
- Urbanus 175
- Zij schreven geschiedenis 1 Vercingetorix HC
- Zij schreven geschiedenis 1 Vercingetorix SC
Educatieve boeken met een geschiedkundige waarde schieten hun doel een beetje voorbij wanneer een ander educatief v(l)ak ontsierd wordt door taalfouten! Leraren Nederlands vinden het alvast beschamend. Het artistieke team gebruikt de 48 pagina's om belangrijke fragmenten uit Keizer Karels leven uit te schrijven en te tekenen. Het dossier achterin bevestigt hetgeen je gelezen hebt en omgekeerd. Alomvattend zijn is onmogelijk, maar dit benadert op zijn minst de overlevering. Interessant materiaal.
- Zij schreven geschiedenis 3 Karel de Grote HC
- Zij schreven geschiedenis 3 Karel de Grote SC

De geschiedenis van Het B-Gevaar (1): 24 maart 1998 - Ferry

Maart 1993, Het B-Gevaar opent zijn deuren. Maart 2018, Het B-Gevaar viert zijn 25ste verjaardag! Naar aanleiding van het grote stripfeest dat Het B-Gevaar op 8, 9, 10 en 11 maart 2018 organiseert, overlopen we alvast de activiteiten die de enige Nederlandstalige stripwinkel in Brussel zoal organiseerde. Een stukje geschiedenis.
Op 24 maart 1998 kwam Ferry zijn boeken promoten. Na een groot deel van zijn carrière gespendeerd te hebben aan Ian Kaledine op scenario van Vernal, ging hij met zijn zoon aan de slag en creëerde het vijfluik De kronieken van Panchrysia.

vrijdag 22 september 2017

Vijftien stripbesprekingen 2017 (401 tot en met 415)

Wow. Zelfs al zijn de originele pagina's (het verschil met de vier reproducties is enorm!) slechts in het Frans, je kan ze sowieso met het verhaal voorin vergelijken. Wat leven die tekeningen en verliezen ze aan kracht eens naar boekvorm getransformeerd (in dit geval de kleuren en het glanzende papier). Je krijgt meteen waar voor je geld. Wow. Bovendien is er een dertig pagina's tellend dossier, misschien niet het mooist qua vormgeving, het vult veel verder aan daar waar de gewone softcover-dossierheruitgave stopt. Met integraal het volledige scenario én die uitzonderlijke stroken gerealiseerd ter promotie van de strip voor de potentieel grote Amerikaanse markt. Een origineel van Uderzo in huis halen? Dit is de eenvoudigste manier om dat prijselijk te doen. De stripbespreking van het verhaal is in deze versie slechts bijzaak. Karaktertrekken uitvergroot, het is een Asterix-kenmerk. Of het weerspiegelen van onze algemene aard, neem nu de openingsscène. Des typisch menselijks wanneer de verveling toeslaat beginnen we in een gemeenschap onze irritaties op elkander te ventileren (de ruzie). Of de ijdelheid van de Belgen die hen dwingt om zich met de dappersten der Galliërs te meten. Aangezien er de gemoedelijke spot gedreven wordt met de Belgen, komen de volgende karakteristieken aan bod: allen heten ze wel Vander... (14-5; 19-4); de koffiedrinkers; het taalgebruik (20-6; 21); het eten van worst en preskop (23); de geboorte van friet (25); de allusie op Kuifje (Jansen en Janssen; 31); waterzooi (32); Brusselse spruitjes (34); de witte, kanten vlag (34); de koerier Eddy Merckx (39) en Uderzo's versie van een Breugheliaans schilderij. De satire is echter onvoldoende om het zwakke verhaal te camoufleren. Bewonder die tekeningen!
- Arabier van de toekomst, De 3
- Arcadia Archief Luxe 40 De Libellenpatroelje 3
- Asterix en de Belgen - speciale editie
- Asterix en de Belgen - speciale editie LX
- Champions, The 28
Wie verzint het om zo'n reeksnaam te bedenken? FRNK! Welke bedoeling schuilt er achter dit klinkerloze woord. Het duurt een tijdje eer je er de ware toedracht van kent. Echter geniaal is de vermakelijke vondst. Holderdebolder schrijft Olivier Bocquet een scenario dat even chaotisch lijkt dan Franks ondernemende vlucht. Alleen orkestreert Bocquet met veel finesse en plaatst jou in de huid van de protagonist die gaandeweg (net als ons) ontdekt in welke chaotische, onwaarschijnlijke toestand hij in terecht is gekomen. Het levert een doldwaas avontuur op dat Brice Cossu misschien niet perfect, maar wel uiterst efficiënt in beeld brengt. Vanuit de invloedssfeer van de (Japanse) manga laat Cossu zich grafisch inspireren (pagina 10, kader 5, Franks gelaatsuitdrukking), de combinatie tussen de twee stijlen (Oosters-Westers) is geslaagd en bewijst dat oud (de oertijd) en nieuw (de jongen uit het heden) verrassend goed combineerbaar zijn. Hallelujah voor het gelijktijdig verschijnen van het tweede deel. Begin er maar meteen aan.
- FRNK 1
- Guy Delisle 5 Gegijzeld
- Huurling Definitieve editie, De 3
- Huurling Definitieve editie, De 3 LX
- I.R.$. 18
Vallée en thrillers, dat levert geen vanzelfsprekendheid op, een copy paste resulterend in het zoveelste doorslagje? Neen. Deze moderne The dirty dozen reikt veel verder. Grondig schetst scenarist Nury de politieke context, eerst denk je zelfs de ontketening van een nakende burgeroorlog op de voet te volgen met de achter de schermen opererende manipulatoren. Vol smeerlappen op zoek naar geldgewin. Overeenkomsten met Er was eens zijn er dan ook: het crapuul, de slechteriken waar je uiteindelijk toch mee gaat sympathiseren. De opbouw is zo traag en verloopt gestaag dat eens de actie losbarst je het verhaal in één ruk voorgeschoteld krijgt. Toch niet. Nury houdt voldoende stof achter de hand om de goudkoorts verder op te laaien. Sylvain Vallée heeft met Jean Bastide een uitstekende inkleurder gevonden. Die het karikaturaal komische volledig doet vergeten. Diamanten, een intrigerende strip vol... intriges.
- Katanga 1
- Libellenpatroelje, De 3
'Een thriller in twee delen' met ruimte voor meer, het open einde kan het macabere spel verlengen door mogelijk de grote plas over te steken. Gruwelijk, weerzinwekkend en hopelijk niet al te realistisch, hoewel de mens kennende met zijn geestelijke aberraties is het wel degelijk goed mogelijk dat er zo'n monsters rondliepen. Netjes gegroepeerd dit keer. Steven Dupré laat de inkt rijkelijk vloeien, getuige de zwartomrande pagina's die het sombere Victoriaanse Londen versterken. Qua sfeer zit het alvast goed. Valerie Mangin maakt er een bloeddoorlopen feest van dat menig mensenmaag doet omkeren. En terwijl je denkt dat alles wel op zijn pootjes terechtkomt, haalt ze het allerslechtste in de mens naar boven. 'Een thriller in twee delen', van eufemisme gesproken.
- Roofdierenclub, De 2
De weinig flatterende titel daagt vooral de mannelijke lezer uit en dringt een zekere platvloersheid op. Wat het duo Alcante-Gihef bezielt om samen te werken, is een raadsel. Geen van beiden is een groots schrijverstalent, getuige deze Star Fuckers-optelsom. 1+1 Is niet noodzakelijk 2. Het scenario verspringt en begeleidt de lezer in een bepaalde richting die enkel volgens hun logica te verklaren valt. Tussen komisch en sérieux, je hebt na 48 bladzijden nog steeds niet door waar ze nu de klemtoon op wilden leggen. Noch vlees, noch vis, hoewel de jongedame in kwestie wel degelijk uitpakt met het eerste. Dylan Teague maakt er een vlezige soap van, wat wil een mens meer met neukende sterren. Opvallend, het betreft slechts een eerste deel. Ben jij ook benieuwd wie in een volgende episode de sterren binnen doet? Star Fuckers, ondanks deze bespreking, best oké.
- Starfuckers 1
- Superman Action comics 4